|
Testamenten
Bijna iedereen weet dat hij voor een testament bij de
notaris moet zijn. Met het testament zijn van oudsher in
de literatuur gevoelens van hoop en hebzucht verbonden.
Zo kent men de rijke oom uit Amerika die zijn nichtje
een fortuin nalaat en de teleurgestelde neven en nichten
die tante regelmatig bezochten maar na haar overlijden
moeten constateren dat zij haar hele vermogen heeft
achtergelaten aan een stichting die zich inzet voor net
voortbestaan van de graspieper. De werkelijkheid is
meestal anders.
Kinderen
Erfrecht voor 1 januari 2003.
Van een testament werd vaak gebruik
gemaakt door ouders met kinderen. Onder het erfrecht
zoals dat gold voor 1 januari 2003 was het nog zo dat,
als een ouder zonder testament overleed, zijn echtgenoot
en de kinderen ieder voor een gelijk deel tot de
nalatenschap werden geroepen. De echtgenoot en de
kinderen moesten dan gezamenlijk overgaan tot de
verdeling van de nalatenschap en in beginsel moest aan
de kinderen hun erfdeel worden uitbetaald. Daardoor kon
de langstlevende in moeilijkheden komen. Als er
bijvoorbeeld een huis was kon dat betekenen dat zij het
huis moest verkopen om aan de kinderen hun erfdeel uit
te betalen. Daarom werd vaak een testament gemaakt
waarbij de langstlevende echtgenoot alle goederen kreeg
en de kinderen een vordering op de langstlevende die pas
opeisbaar was bij overlijden van de echtgenoot en in een
paar gevallen tijdens diens leven. Dit noemde men een
verzorgingstestament. De langstlevende bleef door dit
testament, dat was gebaseerd op de gedachte dat de
langstlevende recht had op verzorging ten laste van de
nalatenschap, in het bezit van de gehele nalatenschap en
behoefde de kinderen voorlopig niets te betalen.
Erfrecht na 1 januari 2003.
Op 1 januari 2003 is een nieuw erfrecht in
werking getreden. Daarbij is het verzorgingsrecht van de
langstlevende echtgenoot in de wet neergelegd. Als een
ouder na 1 januari 2003 overlijdt zonder testament en
hij laat een echtgenoot en kinderen achter vererft zijn
nalatenschap op een wijze die doet denken aan het
verzorgingstestament zoals dat hiervoor besproken werd.
De langstlevende echtgenoot krijgt in het nieuwe
erfrecht automatisch alle goederen van de nalatenschap
en moet de schulden voor zijn rekening nemen. De
kinderen krijgen een vordering op de langstlevende ter
grootte van hun erfdeel. Die vordering is pas opeisbaar
bij diens overlijden en tijdens zij leven alleen bij zij
faillissement of schuldsanering.
| |
Een voorbeeld
Man en vrouw zijn buiten gemeenschap van
goederen getrouwd. Zij hebben drie kinderen. De
man heeft een vermogen dat bestaat uit: een
huis, waard euro 200.000,-
de inboedel, waard euro 10.000,-
een bankrekening met een saldo van euro 4.000,-
een girorekening met een saldo van + euro 600,-
totaal bezit euro 214.600,-
op het huis rust een hypotheekschuld van- euro
150.600,-
zodat het saldo van zijn vermogen bedraagt euro
64.000,- |
Als de man na 1 januari 2003 overlijdt, zijn zijn vrouw
en de drie kinderen ieder voor een gelijk deel of een
/vierde erfgenaam. Alle bezittingen vererven echter naar
zijn vrouw. Zij is dus op het moment van zijn overlijden
alleen eigenares van huis en inboedel en alleen zij kan
vanaf dat tijdstip over de bank- en girorekening
beschikken. Anderzijds moet zij de hypotheekschuld voor
haar rekening nemen. De kinderen krijgen een vordering
ter grootte van hun netto erfdeel, dat wil zeggen
een/vierde van euro 64.000,- of euro 16.000.- op hun
moeder. Per saldo verkrijgt zij dus euro 64.000 min (3x
euro 16.000 =) euro 16.000 uit de nalatenschap. Van de
schuld aan de kinderen heeft moeder echter geen last.
Deze schuld is pas opeisbaar bij haar overlijden of als
zij failliet wordt verklaard of in de schuldsanering
terecht komt. Feitelijk behoudt moeder dus de
beschikking over de hele nalatenschap zonder dat zij
iets aan de kinderen hoeft te betalen. De verzorging van
de langstlevende is nu dus in de wet opgenomen.
Overigens kunnen er ook in het nieuwe erfrecht nog tal
van redenen voor een ouder zijn om een testament te
maken. De wettelijke vererving zoals die hiervoor werd
weergegeven is van regelend recht en kan op bepaalde
onderdelen worden aangepast of gewijzigd. Daarnaast
blijft altijd gelden dat de ouder een testament moet
maken als hij niet wil dat de erfenis in een gemeenschap
van goederen valt waarin een kind getrouwd is of later
zal trouwen.
Geen kinderen.
Een testament is kan ook van belang zijn voor
echtgenoten zonder kinderen. Als een van hen zonder
testament overlijdt is de andere echtgenoot de enige
erfgenaam. Als deze zonder testament overlijdt gaat het
hele vermogen naar zijn of haar bloedverwanten. Het is
de vraag of dat wel de bedoeling van het echtpaar is.
In het algemeen is het voor iedereen raadzaam om na te
gaan hoe zijn nalatenschap vererft als hij geen
testament heeft gemaakt. Het kan zijn dat iemand die
geen echtgenoot en kinderen heeft zijn vermogen na wil
laten aan alle (achter)neven en (achter)nichten, maar
vaak wil men in dat geval dat het vermogen toekomt aan
een of meer bepaalde personen of aan een instelling. In
dat geval is een testament noodzakelijk.
Voogdij regelen/ executeur
In een testament kan iemand aangeven hoe zijn
nalatenschap vererft, maar hij kan daarin ook andere
regelingen treffen. In een testament kan worden bepaald
wie de voogdij zal hebben over de minderjarige kinderen
als beide ouders zijn overleden. Over de erfdelen van de
kinderen kan een bewind worden ingesteld zodat zij
daarover niet vrij kunnen beschikken. Ook kan een
executeur worden benoemd die de nalatenschap moet
beheren en afwikkelen.
Praktische opmerkingen.
Elk testament kan te allen tijde worden
gewijzigd, aangevuld of geheel herroepen. Voor het maken
van een testament moet men de 16-jarige leeftijd hebben
bereikt. Iemand die jonger is dan 16 jaar kan ook een
testament maken als hij getrouwd is. Door een huwelijk
wordt een minderjarige namelijk meerderjarig. Na iemands
overlijden kan worden vastgesteld of hij of zij in
Nederland een testament heeft opgemaakt. Iedere notaris
moet namelijk aan het Centraal Testamentenregister in
Den Haag schriftelijk opgeven wie bij hem een testament
heeft gemaakt. De inhoud van het testament wordt
uiteraard niet opgegeven. Die blijft geheim. Door het
verzamelen van die gegevens heeft het Centraal
Testamentenregister een volledig geautomatiseerd systeem
waarin de gegevens zijn opgenomen van alle personen die
bij een Nederlandse notaris een testament hebben
gemaakt. Bij het Centraal Testamentenregister kan men
dus - maar alleen na iemands overlijden - of hij een
testament heeft gemaakt en bij welke notaris dat is
gebeurd. De erfgenamen en andere belanghebbenden kunnen
dan bij die notaris een afschrift of uittreksel van het
testament opvragen. Na het overlijden moeten de
erfgenamen of de langstlevende echtgenoot kunnen
beschikken over de bankrekening. De bank vraagt daarvoor
overlegging van een verklaring van erfrecht. Dat is een
notariėle akte waarin de notaris verklaart wie
gerechtigd is tot de goederen van de nalatenschap,
waaronder begrepen de daartoe behorende bankrekening. Op
grond van die verklaring van erfrecht betaalt de bank
uit. Een notaris die betrokken is bij de afwikkeling van
een nalatenschap, bijvoorbeeld als hij een verklaring
van erfrecht heeft opgemaakt, wordt ingeschreven in het
boedelregister. Ook de schuldeisers van iemand die is
overleden kunnen dat register inzien en zo nagaan bij
wie de nalatenschap van hun schuldenaar in behandeling
is.
bron: www.notaris.nl
Consult door:
Akte van Bekwaamheid als Notarisklerk, 05 oktober 2005
|
![]() |

|